.
ویژگی های زیست محیطی

استان قم در عرض های میانی نیم کره شمالی واقع شده و از این نظر باید دارای آب و هوای معتدل باشد، اما وجود عوارضی چون کویر نمک و حوض سلطان،ساعات طولانی تابش مستقیم آفتاب، تبخیر بسیار زیاد در سطح کویر، نداشتن ارتفاعات بلند در مرکز استان و وزش بادهای شرقی و غربی که در فصل تابستان گرما و در زمستان عامل سرمای خشک هستند، تماماً‌در ناپایداری اقلیم و گرم و خشک بودن منطقه در تابستان و سرد و خشک بودن آن در زمستان مؤثر می باشند.
میانگین بارندگی سالانه استان ،‌حدود 151 میلیمتر بوده و حداکثر متوسط بارندگی سالانه 220 میلیمتر و حداقل متوسط بارندگی سالانه 115 میلیمتر می باشد، چگونگی توزیع فصلی بارندگی در سطح استان نشان می دهد که 4/72 درصد بارندگی سالانه مربوط به فصل زمستان و بهار بوده و فصل تابستان با 2/1 درصد از بارندگی کمترین میزان بارندگی سالانه استان را دارد.
میانگین درجه حرارت سالانه استان 5/17درجه سانتیگراد است که بین حداکثر 1/20 درجه سانتیگرادو حداقل 2/13 سانتیگراد تغییر می کند متوسط تعداد روزهای بخبندان در استان
 نیز حدود 54 روز است که از آذر ماه شروع شده و تا بهمن ماه ادامه می یابد.

جریانهای غالب هوایی استان را در فصول سرد سال بادهای غربی تشکیل می دهد که با خود توده های هوای مرطوب را به منطقه می آورد،‌ در حالیکه جریانهای هوای شرقی ،‌تحت تأثیر سیستم پرفشار جنب حاره وزیده و با خود گرما و شن و ماسه به منطقه می آورد. به رغم حاکمیت شرایط اقلیمی نیمه خشک در گستره استان، وجود ناهمواری ها در قسمت غرب و جنوب غربی موجب پیدایش تنوع اقلیمی در استان شده است، این در حالی است که نبود ارتفاعات یا اهمیت کم آنها در قسمت مرکزی، شرق و شمال استان سبب شده است در بیشتر طبقه بندی های اقلیمی،این پهنه به عنوان یک ناحیه گرم و خشک بیابانی معرفی شود.

 

* * * سال رونق تولید * * *